Pokazywanie postów oznaczonych etykietą LECZENIE. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą LECZENIE. Pokaż wszystkie posty
środa, 21 czerwca 2017
niedziela, 21 maja 2017
wtorek, 14 marca 2017
sobota, 4 marca 2017
środa, 22 lutego 2017
niedziela, 19 lutego 2017
poniedziałek, 13 lutego 2017
sobota, 4 lutego 2017
czwartek, 2 lutego 2017
poniedziałek, 16 stycznia 2017
sobota, 14 stycznia 2017
wtorek, 3 stycznia 2017
DZIURAWIEC ZWYCZAJNY
Dziurawiec zwyczajny – roślina występująca naturalnie w Europie, Azji zachodniej oraz północnej Afryce. Do celów leczniczych wykorzystywane jest całe ziele dziurawca. Zawiera flawonoidy (m.in. hiperycynę, rutynę), garbniki, olejki eteryczne, związki cukrowe, fitosterole, żywice, kwasy organiczne, pektyny, cholinę, sole mineralne, witaminy A i C.
Napar może być spożywany w stanach zapalnych i skurczowych dróg żółciowych, zastoju żółci w woreczku żółciowym, osłabieniu czynności wątroby. Wykazuje działanie antyseptyczne i przeciwbakteryjne, zarówno przy stosowaniu zewnętrznym, jak i wewnętrznym. Przy większych dawkach może też korzystnie wpływać na leczenie stanów depresyjnych i nerwicach. Polecany jest również w stanach zapalnych błony śluzowej żołądka i jelit, zgadze, wzdęciach, biegunce i bólu brzucha. Dzięki flawonoidom dziurawiec działa moczopędnie.
Przy stosowaniu dziurawca należy jednak zachować ostrożność – może on zmniejszyć skuteczność niektórych leków. Osoby zażywające lekarstwa powinny skonsultować się z lekarzem przed włączeniem dziurawca do swojej diety.
Zewnętrznie ma zastosowanie w przypadku oparzeń, wrzodów, owrzodzeń, trudno gojących się ran, zapaleniu dziąseł i gardła
Do celów leczniczych zbiera się świeżo rozkwitające, dobrze ulistnione górne części łodyg, długości do 25 cm i suszy jak najszybciej w miejscach zacienionych i przewiewnych.
Przedawkowanie bądź zbyt częste spożywanie dziurawca może prowadzić do uczulenia na promienie nadfioletowe, po naświetleniu mogą pojawiać się zaczerwienienia lub oparzenia skóry.
Napar może być spożywany w stanach zapalnych i skurczowych dróg żółciowych, zastoju żółci w woreczku żółciowym, osłabieniu czynności wątroby. Wykazuje działanie antyseptyczne i przeciwbakteryjne, zarówno przy stosowaniu zewnętrznym, jak i wewnętrznym. Przy większych dawkach może też korzystnie wpływać na leczenie stanów depresyjnych i nerwicach. Polecany jest również w stanach zapalnych błony śluzowej żołądka i jelit, zgadze, wzdęciach, biegunce i bólu brzucha. Dzięki flawonoidom dziurawiec działa moczopędnie.
Przy stosowaniu dziurawca należy jednak zachować ostrożność – może on zmniejszyć skuteczność niektórych leków. Osoby zażywające lekarstwa powinny skonsultować się z lekarzem przed włączeniem dziurawca do swojej diety.
Zewnętrznie ma zastosowanie w przypadku oparzeń, wrzodów, owrzodzeń, trudno gojących się ran, zapaleniu dziąseł i gardła
Do celów leczniczych zbiera się świeżo rozkwitające, dobrze ulistnione górne części łodyg, długości do 25 cm i suszy jak najszybciej w miejscach zacienionych i przewiewnych.
Przedawkowanie bądź zbyt częste spożywanie dziurawca może prowadzić do uczulenia na promienie nadfioletowe, po naświetleniu mogą pojawiać się zaczerwienienia lub oparzenia skóry.
piątek, 23 grudnia 2016
czwartek, 1 grudnia 2016
Subskrybuj:
Posty
(
Atom
)