PROWADZONE NA SZCZURACH BADANIA SUGERUJĄ POZYTYWNY

CUKIER I JEGO ZAMIENNIKI

Wydawać by się mogło, że rosnąca popularność słodzików takich jak ksylitol, erytrytol czy stewia, oraz coraz gorsza sława białego cukru skłoni ludzi do zmian w sposobie żywienia. Jednak w naszej małej ankiecie na 320 osób odpowiadających na nasze pytanie, 220 używa cukru, 73 miodu, 13 słodzików, a 10 – stewii.

Cukier spożywczy to czysta sacharoza. Wytwarzany jest z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych. Według badań, do normalnego funkcjonowania organizmu potrzebujemy zaledwie 7g. Dlaczego więc tak chętnie po niego sięgamy?

Cukier uzależnia jak każda używka, pobudza wydzielanie serotoniny (hormonu szczęścia) w mózgu, co poprawia nasz nastrój. Ponadto, kiedy poziom cukru we krwi rośnie, w trzustce wytwarzana jest insulina aby go obniżyć, wtedy jego poziom może spaść poniżej normy, co powoduje znużenie i apetyt na słodycze.

Wiemy już dlaczego cukier jest tak chętnie spożywany, jednak nadal nie wiemy dlaczego należy go unikać. Zaliczany jest do jednej z trzech białych trucizn dla naszego organizmu.

 
Lista grzechów cukru jest długa:

- powoduje zakwaszenie organizmu;
- próchnicę zębów, zapalenie ozębnej, paradontozę;
- sprzyja rozwojowi grzybów i drożdżaków (grzybice, kandydoza);
- zakłóca gospodarkę hormonalną;
- powoduje niewydolność układu odpornościowego;
- przyspiesza procesy starzenia;
- może spowodować hipoglikemię i prowadzić do otyłości;
- duże spożycie cukru niesie ryzyko powstawania nowotworów, w szczególności raka trzustki.

Aby uniknąć negatywnych skutków spożywania cukru, warto wyeliminować go z diety. Ponieważ wiele osób nie wyobraża sobie życia bez słodzenia, warto w takiej sytuacji sięgnąć po zdrowy zamiennik. Poniżej kilka słodzików wraz z ich krótką charakterystyką:

Ksylitol – niski indeks glikemiczny (IG=8), niska kaloryczność (240kcal/100g), działa przeciwpróchniczo, stabilizuje równowagę kwasowo – zasadową organizmu, w dużej ilości ma działanie przeczyszczające;

Stewia – niski indeks glikemiczny (IG=3), zerowa kaloryczność, jest 300 razy słodsza od cukru, nie powoduje próchnicy, zawiera witaminy i składniki mineralne. Warto wybierać stewię czystą, bez dodatków np. w postaci maltodekstryny;

Erytrytol – indeks glikemiczny bliski 0, niska kaloryczność (20kcal/100g), posiada ok 70% słodkości cukru, nie powoduje próchnicy, ma działanie antyoksydacyjne, w dużej ilości ma działanie przeczyszczające;

Tagatoza – niski indeks glikemiczny (IG=7.5), niska kaloryczność (150kcal/100g), ma działanie prebiotyczne, nie powoduje próchnicy, zwiększa ilość fibrynogenu i erytrocytów we krwi, ma silne działanie antyoksydacyjne i ochronne dla komórek;

Miód – kaloryczność 320-330kcal/100g, wysoki indeks glikemiczny (IG=55-87), obecność związków przeciwutleniających (kwas askorbinowy, karotenoidy, tokoferol, flawonoidy, antocyjany, terpeny i kwasy fenolowe), działa bakteriobójczo, wzmacnia serce, zawiera wiele mikroelementów, nie należy jednak dodawać go do napojów czy też potraw o temperaturze powyżej 70 stopni Celsjusza.

Artykuł nakłania do refleksji, czy eliminacja białego cukru z diety nie jest dobrym pomysłem? Więcej słodzików wraz z opisami jest dostępna na naszym blogu oraz forum.

BEZ CZARNY JEST POPULARNĄ ROŚLINĄ STOSOWANĄ

JAK WIELE INNYCH OWOCÓW

30 MINUT SPACERU KAŻDEGO DNIA MOŻE POMÓC

CO TO JEST CUKRZYCA?

Cukrzyca (diabetes mellitius) jest znana już od starożytności. Jest to grupa chorób metabolicznych, wynikających z defektu wydzielania insuliny, jej działania, lub obu jednocześnie. Niedobór insuliny prowadzi do zaburzeń przemiany węglowodanów, a w konsekwencji do hiperglikemii (zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi), cukromoczu. Może również prowadzić do zaburzeń przemiany białkowej i tłuszczowej. Przewlekła hiperglikemia może prowadzić do uszkodzenia lub niewydolności niektórych narządów (m.in. serce, oczy, nerki).

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca następujące określenia odnośnie stężenia glukozy:

   - prawidłowa glikemia na czczo: 60-99mg/dl (3,4 - 5,5 mmol/l)
   - nieprawidłowa glikemia na czczo: 100 – 125 mg/dl (5,6 – 8,4 mmol/l)
   - nieprawidłowa tolerancja glukozy: wartość glikemii 140 – 199mg/dl (7,8 – 11 mmol/l) stwierdzone 2 godziny po doustnym podaniu glukozy – test tolerancji glukozy.
   - stan przedcukrzycowy: nieprawidłowa glikemia na czczo lub nieprawidłowa tolerancja glukozy
       cukrzyca:
       - objawy hiperglikemii ze stwierdzoną jednocześnie glikemią większą lub równą 200mg/dl (11,1mmol/l) lub
       - dwukrotnie glikemia na czczo większa lub równa 116mg/dl (7,0mmol/l) lub
       - glikemia w 2 godziny po obciążeniu glukozą większa lub równa 200mg/dl (11,1mmol/l)

   

Objawy cukrzycy:

   - zwiększone stężenie glukozy we krwi
   - występowanie glukozy w moczu
   - wzmożone pragnienie
   - zwiększone oddawanie moczu
   - zwiększone łaknienie
   - ubytek masy ciała
   - osłabienie, zmęczenie
   - świąd skóry, zmiany skórne
   - gorsze gojenie ran
   - zaburzenia widzenia.


Leczenie

Leczenie cukrzycy polega na działaniu wielokierunkowym. Należy kontrolować gospodarkę węglowodanową oraz leczyć wszystkie zaburzenia towarzyszące cukrzycy. Obniżenie hiperglikemii oraz normalizacja dyslipidemii, ciśnienia tętniczego oraz masy ciała ma podstawowe znaczenie, przyczyniające się do poprawy jakości życia. Leczenie opiera się na kilku metodach: leczeniu dietetycznym, aktywności fizycznej, leczeniu farmakologicznym.

Zalecenia żywieniowe

Ilość przyjmowanych kalorii powinna być obliczana jak w przypadku osób zdrowych, jednak osoby z nadwagą powinny spożywać mniej kalorii w celu obniżenia masy ciała.

Węglowodany powinny stanowić 45-50% dziennego zapotrzebowania na kalorie. Ich głównym źródłem powinny być produkty z pełnych zbóż, warzyw, owoców i mleka. Ważne, by spożywane węglowodany miały niski indeks glikemiczny (IG), powodują powolny wzrost oraz spadek stężenia glukozy we krwi, oraz były bogate w błonnik, którego spożycie powinno wynosić 20-35g/ dobę (błonnik obniża poziom glukozy we krwi).

Tłuszcze powinny stanowić 30-35% diety. Głównym ich źródłem powinny być oleje roślinne, bogate w kwasy jedno- i wielonienasycone, oraz tłuste morskie ryby, które są świetnym źródłem kwasów omega – 3. Należy ograniczyć spożycie kwasów tłuszczowych trans – ich głównym źródłem są fast foody oraz margaryny twarde.

Resztę zapotrzebowania (15-20%) powinny stanowić białka.

Alkohol jest dopuszczalny w ilości 20 gramów(małe piwo 0,33l), lepiej jednak całkowicie go wyeliminować z diety.
Sól, podobnie jak w przypadku osób zdrowych nie powinna być spożywana w ilości większej niż 5g dziennie.
Posiłki powinny być spożywane regularnie 4-6 razy dziennie. Wskazane jest uwzględnienie odpowiedniej ilości kalorii oraz węglowodanów w poszczególnych posiłkach.
Dieta chorego nie różni się istotnie od diety osoby zdrowej - obie muszą być zgodne z zasadami zdrowego żywienia.

Aby ułatwić obliczanie ilości węglowodanów w posiłku stworzono wymienniki węglowodanowe.

Wykorzystanie wymienników węglowodanowych na przykładzie.
W diecie 2000kcal ilość węglowodanów wg zaleceń powinna wynosić ok 50% - 1000kcal. Pamiętając, że 1g węglowodanów dostarcza 4kcal obliczamy ile gramów węglowodanów jest w 100kcal. 1000/4 = 250g ← tyle wynosi dzienny limit węglowodanów.
1 wymiennik węglowodanowy odpowiada 10g węglowodanów tak więc 250g węglowodanów = 25 wymiennikom węglowodanowym. Tę ilość planujemy na poszczególne posiłki:
 
Śniadanie 6
Drugie śniadanie 3
Obiad 7
podwieczorek 3
Kolacja 6

1wymiennikiem węglowodanowym jest np. szklanka mleka(200ml), z kolei małą bułka grahamka to 2.5ww, tak więc na śniadanie możemy zjeść 2 bułki i wypić szklankę mleka.

Tabele z produktami i odpowiadającymi im wymiennikami węglowodanowymi są dostępne w internecie.