SUPLEMENTACJA DIETY SELENEM JEST ZALECANA W LECZENIU

CZY ISTNIEJE ZDROWA SÓL? JAKĄ WYBRAĆ?

 Sól

Podobnie jak cukier jest wszechobecnym elementem diety. Jest najpopularniejszą przyprawą i substancją konserwującą. Znajdziemy ją w gotowych daniach, polędwicach, serach i wielu innych produktach spożywczych. Światowa Organizacja Zdrowia(WHO) zaleciła spożycie soli do 5g na dobę (2g sodu). Spożycie w Polsce, mimo że spada, nadal jest dwukrotnie wyższe niż zalecane.

Przeliczenie:
Sól = Sód x 2.5

Nadmiar soli w pożywieniu zatrzymuje wodę w organizmie, powoduje między innymi nadciśnienie, miażdżycę i choroby układu sercowo-naczyniowego. Mimo wielu wad sól, oprócz oczywistych walorów smakowych, posiada również właściwości prozdrowotne. Pomaga zachować równowagę elektrolitową, jest składnikiem płynów komórkowych, a dzięki chlorowi pomaga wytworzyć kwas solny niezbędny w żołądku. Nie można zatem zapominać o soli w codziennej diecie. Zatem którą sól najlepiej wybrać?

Sól warzona

Praktycznie czysty chlorek sodu(NaCl), rafinowana, jest produktem wysoko przetworzonym, podczas obróbki traci składniki mineralne. Często wzbogacana jest w niewielkie ilości jodu. Może zawierać substancje przeciwzbrylające. Jest wybielana dla poprawy wyglądu.

Sól morska

Jest produktem naturalnym. Pozyskiwana jest przez osuszanie wód energią słoneczną, bez użycia chemikaliów. Jest bogatsza w składniki mineralne, zawiera mniej sodu, a jednocześnie jest bardziej słona od soli kuchennej. Niestety zanieczyszczenia morza mogą mieć wpływ na jakość soli. Może być lekko wilgotna i mieć szarą barwę.

Sól himalajska

Ostatnio bardzo popularna, wydobywana na terenach Pakistanu, gdzie miliony lat temu znajdował się słony ocean. Jest niezwykle czysta ponieważ w tamtych czasach nie istniały zanieczyszczenia przemysłowe. Reklamowana jest jako sól zawierająca 84 pierwiastki (w tym również pierwiastki takie jak uran czy rad w śladowych, nieszkodliwych, ilościach). Może być używana zarówno do celów spożywczych jak i kosmetycznych. Ma różową barwę.

Sól kamienna

W naszym rejonie Europy najpopularniejsza jest sól kamienna. Dzięki temu, że nie jest ługowana, zawiera wiele cennych składników mineralnych. Może mieć różną barwę i smak w zależności od miejsca wydobycia.

Oraz trochę z innej beczki sól czarna (Kala Namak)

Jest to niezwykła sól o charakterystycznej barwie, którą zawdzięcza związkom żelaza. Jest to naturalna, nie wybielana sól wydobywana z głębokości 400-600m. Dzięki obecności siarkowodoru posiada zapach i smak przypominający jajka, z tego powodu jest często dodawana do potraw przez ludzi, którzy z różnych powodów jajek nie jedzą.

Reasumując najlepszymi wyborami będą sól morska oraz kamienna, ze względu na wysoką zawartość składników mineralnych i odrobinę niższą zawartość sodu. Wokół soli himalajskiej jest wiele kontrowersji i potrzeba dalszych badań aby stwierdzić jej wpływ na zdrowie.

WITAMINA E - WŁAŚCIWOŚCI, DZIAŁANIE ORAZ WYSTĘPOWANIE

Witamina E  

Grupa organicznych związków chemicznych, w skład której wchodzą tokoferole i tokotrienole, występuje w pożywieniu w postaci 8 związków, rozpuszczalnych w tłuszczach steroli:

4 tokoferoli:
- alfa
- beta
- gamma
- delta

4 tokotrienoli:
- alfa
- beta
- gamma
- delta

Najbardziej rozpowszechniony jest α-tokoferol, jako jedyny wykazuje wysoką aktywność antyoksydacyjną w organizmie człowieka.
Witamina E jest czynnikiem zabezpieczającym przed bezpłodnością i zaburzeniami procesu rozmnażania się. Swoją nazwę tokoferol bierze z połączenia dwóch greckich słów: thokos - potomstwo, oraz phero - rodzę, niosę. Lekarze są zdania, że witamina E jest źródłem życia, witalności, energii, radości oraz chęci do życia. Witamina ta nie jest syntetyzowana przez człowieka i musi być dostarczana wraz z pożywieniem. Dzienne zapotrzebowanie na witaminę E wynosi 8-13 mg (niektóre źródła podają nawet 10-30mg).

Występowanie witaminy E w przykładowych produktach spożywczych:

Rola w organizmie człowieka:

- obok witaminy C – główne źródło antyoksydantów;
- ochrona witaminy A – zapobiega jej utlenianiu;
- ochrona błon komórkowych;
- pomaga w procesie krzepnięcia krwi;
- hamuje utlenianie cholesterolu LDL – przeciwdziała tworzeniu blaszki miażdżycowej;
- zapobiega tworzeniu się skrzepów w naczyniach krwionośnych.

Niedobory witaminy E występują rzadko, pojawiają się prawie wyłącznie u wcześniaków prowadząc do niedokrwistości hemolitycznej. Inne skutki niedoboru witaminy E: rozdrażnienie, osłabienie zdolności koncentracji, zaburzenie funkcjonowania i osłabienie mięśni szkieletowych, rogowacenie i wczesne starzenie skóry, gorsze gojenie się ran, pogorszenie wzroku, niedokrwistość, bezpłodność, zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, obniżona aktywność seksualna u dorosłych. Dym tytoniowy powoduje degradację witaminy E.
Przedawkowanie może wystąpić praktycznie tylko podczas niewłaściwej suplementacji. Może prowadzić do krwawień i zmęczenia, objawami są: bóle głowy, zmęczenie i senność, osłabienie mięśni, zaburzenia jelitowe.

Produkty takie jak: oleje roślinne, margaryny i soki owocowe są często wzbogacane w witaminę E. Dodatek witaminy jest na poziomie 15% dziennej normy spożycia.
Tokoferole dodawane do pożywienia (zapobiegają jełczeniu tłuszczu) są oznaczone symbolami:

- E 306 – mieszanina tokoferoli,
- E 307 – alfa-tokoferol,
- E 308 – gamma-tokoferol,
- E 309 – delta-tokoferol.

Witamina E jest dobrze tolerowana przez człowieka i nie jest toksyczna. Jest dość odporna na działanie wysokich temperatur, jednak tokoferole są wrażliwe na działanie tlenu i promieni ultrafioletowych. Dlatego oleje i warzywa powinno się przechowywać w ciemnych pomieszczeniach