BADANIA EPIDEMIOLOGICZNE POKAZAŁY, ŻE

SYROP GLUKOZOWY ORAZ GLUKOZOWO - FRUKTOZOWY

  Syropy glukozowy i glukozowo – fruktozowy traktowane jako jedno i to samo, za wszelką cenę unikane przez osoby dbające o sylwetkę. Czym się różnią? Czy należy je spożywać? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie poniżej.
 

Syrop glukozowo – fruktozowy. znany wszystkim zwolennikom zdrowego żywienia i życia fit, otrzymywany jest z kukurydzy przetworzonej na skrobię, która za pomocą kwasów lub enzymów przetwarzana jest do formy syropu. Syrop glukozowo – fruktozowy zawiera zwykle 55% glukozy, 42% fruktozy i 3% innych cukrów. Istnieje również syrop fruktozowy – glukozowy, w którym fruktoza stanowi jego większą część. Mimo, iż sama fruktoza jest bardziej przyjazna diabetykom niż glukoza, ze względu na swój niski indeks glikemiczny, to jest to praktycznie jedyna jej zaleta. Przyswajanie fruktozy odbywa się głównie w wątrobie, która, w przypadku nadmiaru, przekształca ją w tłuszcz.

Z kolei syrop glukozowy jest otrzymywany podczas reakcji łączenia skrobi z wodą. Może zawierać od 40 do 90% glukozy, a jego pozostałą część stanowią maltoza i cukry złożone. Najważniejszą cechą glukozy jest to, że jest ona wchłaniana w całym ciele, a cały proces przekształcania i dystrybucji jest kontrolowany przez organizm. Glukoza jest świetnym źródłem energii dla mięśni oraz jedynym dla mózgu i erytrocytów. Czy zatem ten syrop jest zdrowy? Nie, glukoza podnosi poziom cukru i insuliny w organizmie (IG 100), co nie jest bez znaczenia dla zdrowia i przyrostu masy ciała.

Nadmiar cukru, niezależnie od jego postaci (glukoza/ fruktoza) jest szkodliwy dla człowieka. Jednak w przypadku osób dbających o sylwetkę, należy uznać syrop glukozowo – fruktozowy za gorszy, ze względu na skłonność organizmu do przekształcania fruktozy w tłuszcz.

FRUKTOZA - CZY JEST ZDROWA?

Fruktoza, cukier owocowy, jest cukrem prostym, na szeroką skalę stosowanym w przemyśle spożywczym. Jest także polecana diabetykom jako zamiennik cukru z uwagi na swój niski indeks glikemiczny (IG=20). W naturze występuje w owocach, sokach owocowych, miodach.

Nadmierne spożywanie fruktozy może prowadzić do rozwoju otyłości, szczególnie otyłości brzusznej. Kaloryczność fruktozy wynosi 400kcal/ 100g, czyli tyle, co cukier biały, jest jednak od niego 2x bardziej słodka, dzięki czemu można używać jej mniej. Powoduje spadek stężenia leptyny (hormon informujący czy posiłek dostarczył potrzebnej energii) i wzrost stężenia greliny(hormon głodu) po zjedzeniu posiłku. Po spożyciu posiłku insulina uruchamia produkcję leptyny, która informuje mózg, że można przestać jeść. Fruktoza nie stymuluje wydzielania insuliny w organizmie. Ponadto wątroba, w której w głównej mierze fruktoza jest przyswajana, w przypadku nadmiaru fruktozy, przekształca ją w tłuszcz.

Według badań fruktoza jest podstawowym źródłem pożywienia dla raka trzustki. Komórki raka wykorzystują ten cukier aby przyspieszyć swoje podziały i wzrost. Zdaniem naukowców nie dotyczy to tylko nowotworów trzustki. Nadmierne spożycie może również prowadzić do chorób układu krążenia podnosząc poziom trójglicerydów, przyczynia się też do rozwoju nadciśnienia tętniczego. Zwiększa ryzyko chorób serca poprzez odkładanie tłuszczu trzewnego. Ma negatywny wpływ na gospodarkę węglowodanową, może prowadzić do insulinooporności i cukrzycy typu 2.

Mechanizmy odpowiadające za wchłanianie, transport i dystrybucję fruktozy nie są tak rozbudowane jak w przypadku glukozy.

Fruktozę w organizmie człowieka można znaleźć jedynie w niewielkiej ilości w soczewce oka oraz nasieniu.

Chociaż negatywne skutki nadmiernego spożywania fruktozy mogą odstraszyć, nie warto z niej całkowicie rezygnować. Trzeba pamiętać, że owoce oraz miód posiadają wiele składników odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Dla diabetyków polecane są inne słodziki (do sprawdzenia na naszym forum).

CYNK MA WPŁYW NA WSZYSTKIE PODSTAWOWE PROCESY ŻYCIOWE

CO TO JEST CUKRZYCA?

Cukrzyca (diabetes mellitius) jest znana już od starożytności. Jest to grupa chorób metabolicznych, wynikających z defektu wydzielania insuliny, jej działania, lub obu jednocześnie. Niedobór insuliny prowadzi do zaburzeń przemiany węglowodanów, a w konsekwencji do hiperglikemii (zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi), cukromoczu. Może również prowadzić do zaburzeń przemiany białkowej i tłuszczowej. Przewlekła hiperglikemia może prowadzić do uszkodzenia lub niewydolności niektórych narządów (m.in. serce, oczy, nerki).

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca następujące określenia odnośnie stężenia glukozy:

   - prawidłowa glikemia na czczo: 60-99mg/dl (3,4 - 5,5 mmol/l)
   - nieprawidłowa glikemia na czczo: 100 – 125 mg/dl (5,6 – 8,4 mmol/l)
   - nieprawidłowa tolerancja glukozy: wartość glikemii 140 – 199mg/dl (7,8 – 11 mmol/l) stwierdzone 2 godziny po doustnym podaniu glukozy – test tolerancji glukozy.
   - stan przedcukrzycowy: nieprawidłowa glikemia na czczo lub nieprawidłowa tolerancja glukozy
       cukrzyca:
       - objawy hiperglikemii ze stwierdzoną jednocześnie glikemią większą lub równą 200mg/dl (11,1mmol/l) lub
       - dwukrotnie glikemia na czczo większa lub równa 116mg/dl (7,0mmol/l) lub
       - glikemia w 2 godziny po obciążeniu glukozą większa lub równa 200mg/dl (11,1mmol/l)

   

Objawy cukrzycy:

   - zwiększone stężenie glukozy we krwi
   - występowanie glukozy w moczu
   - wzmożone pragnienie
   - zwiększone oddawanie moczu
   - zwiększone łaknienie
   - ubytek masy ciała
   - osłabienie, zmęczenie
   - świąd skóry, zmiany skórne
   - gorsze gojenie ran
   - zaburzenia widzenia.


Leczenie

Leczenie cukrzycy polega na działaniu wielokierunkowym. Należy kontrolować gospodarkę węglowodanową oraz leczyć wszystkie zaburzenia towarzyszące cukrzycy. Obniżenie hiperglikemii oraz normalizacja dyslipidemii, ciśnienia tętniczego oraz masy ciała ma podstawowe znaczenie, przyczyniające się do poprawy jakości życia. Leczenie opiera się na kilku metodach: leczeniu dietetycznym, aktywności fizycznej, leczeniu farmakologicznym.

Zalecenia żywieniowe

Ilość przyjmowanych kalorii powinna być obliczana jak w przypadku osób zdrowych, jednak osoby z nadwagą powinny spożywać mniej kalorii w celu obniżenia masy ciała.

Węglowodany powinny stanowić 45-50% dziennego zapotrzebowania na kalorie. Ich głównym źródłem powinny być produkty z pełnych zbóż, warzyw, owoców i mleka. Ważne, by spożywane węglowodany miały niski indeks glikemiczny (IG), powodują powolny wzrost oraz spadek stężenia glukozy we krwi, oraz były bogate w błonnik, którego spożycie powinno wynosić 20-35g/ dobę (błonnik obniża poziom glukozy we krwi).

Tłuszcze powinny stanowić 30-35% diety. Głównym ich źródłem powinny być oleje roślinne, bogate w kwasy jedno- i wielonienasycone, oraz tłuste morskie ryby, które są świetnym źródłem kwasów omega – 3. Należy ograniczyć spożycie kwasów tłuszczowych trans – ich głównym źródłem są fast foody oraz margaryny twarde.

Resztę zapotrzebowania (15-20%) powinny stanowić białka.

Alkohol jest dopuszczalny w ilości 20 gramów(małe piwo 0,33l), lepiej jednak całkowicie go wyeliminować z diety.
Sól, podobnie jak w przypadku osób zdrowych nie powinna być spożywana w ilości większej niż 5g dziennie.
Posiłki powinny być spożywane regularnie 4-6 razy dziennie. Wskazane jest uwzględnienie odpowiedniej ilości kalorii oraz węglowodanów w poszczególnych posiłkach.
Dieta chorego nie różni się istotnie od diety osoby zdrowej - obie muszą być zgodne z zasadami zdrowego żywienia.

Aby ułatwić obliczanie ilości węglowodanów w posiłku stworzono wymienniki węglowodanowe.

Wykorzystanie wymienników węglowodanowych na przykładzie.
W diecie 2000kcal ilość węglowodanów wg zaleceń powinna wynosić ok 50% - 1000kcal. Pamiętając, że 1g węglowodanów dostarcza 4kcal obliczamy ile gramów węglowodanów jest w 100kcal. 1000/4 = 250g ← tyle wynosi dzienny limit węglowodanów.
1 wymiennik węglowodanowy odpowiada 10g węglowodanów tak więc 250g węglowodanów = 25 wymiennikom węglowodanowym. Tę ilość planujemy na poszczególne posiłki:
 
Śniadanie 6
Drugie śniadanie 3
Obiad 7
podwieczorek 3
Kolacja 6

1wymiennikiem węglowodanowym jest np. szklanka mleka(200ml), z kolei małą bułka grahamka to 2.5ww, tak więc na śniadanie możemy zjeść 2 bułki i wypić szklankę mleka.

Tabele z produktami i odpowiadającymi im wymiennikami węglowodanowymi są dostępne w internecie.